BLOG

Η διάγνωση

Η διάγνωση

Κάτι δεν πήγαινε καλά από καιρό. Είχα καιρό που στραβοπατούσα. Είχα πέσει με το μωρό στην αγκαλιά στην βάπτισή του. Ακίνητη. Από όρθια θέση βρέθηκα ξαφνικά φαρδιά πλατιά στο πεζοδρόμιο. Σα να μου «έλυσε» κάποιος τους αστραγάλους. Μετά το ξέχασα βέβαια γιατί ήρθε και το δεύτερο παιδί.

Εναλλακτικές θεραπείες: Μέλισσες

Εναλλακτικές θεραπείες: Μέλισσες

«Τα χρόνια αυτοάνοσα νοσήματα είναι σα να πολεμάς σε έναν ανταρτοπόλεμο. Πολλές φορές, είσαι αναγκασμένος να πυροβολείς στα τυφλά και να εύχεσαι να πετύχεις τους κακούς και μόνο».

Χριστούγεννα. Αυτή η μάστιγα.

Χριστούγεννα. Αυτή η μάστιγα.

Δε με λες κι Ακρόπολη, αλλά τα έχω τα χρονάκια μου. Θυμάμαι δηλαδή Μινιόν στην Αθήνα, που κάηκε στις 19 Δεκεμβρίου του 1980 εν μέσω εορταστικής περιόδου. Θυμάμαι το Χριστουγεννιάτικο δέντρο στο σπίτι μας, ένα χρώμα ασημί, με μοβ στολίδια χωρίς πολλά λαμπάκια. Δεν χρειάζονταν. Σου έβγαζε το μάτι. ‘Ήταν από μόνο του πολύ λαμπερό. Φωτοβολούσε. Και το σπίτι μας μοσχομύριζε. Μοσχομύριζε μαμά και ό,τι αυτό σημαίνει για το κάθε σπίτι. Κι εγώ με την αδερφή μου μαλλιοτραβιόμασταν και τρέχαμε πάνω κάτω. Και ήταν ωραία.

Μαμά με αναπηρία

Μαμά με αναπηρία

Ένας από τους δυσκολότερους ρόλους μου είναι αυτός της μαμάς. Ισχύει για όλες μας, ανεξάρτητα από χρόνια νοσήματα. Ποια από εμάς δεν έχει αισθανθεί κατώτερη των περιστάσεων; Ποια δεν έχει γεμίσει ενοχές για την δραστηριότητα που δεν κατάφερε να κάνει με το μικρό της παρόλο που την είχε υποσχεθεί; ‘Η για την χαμένη ψυχραιμία, τις αναίτιες φωνές και τα μηδενικά αποθέματα υπομονής στο τέλος μιας απαιτητικής ημέρας;

"Σχεδόν Πέθανα"

"Σχεδόν Πέθανα"

Δεν είχα πάει πότε στην ζωή μου σε stand-up comedy. Δεν γνώριζα αυτό το χαρισματικό πλάσμα που λέγεται Κατερίνα Βρανά και για να είμαι ειλικρινής, μάλλον δεν θα την είχα μάθει ποτέ αν δεν είχε σχεδόν πεθάνει.

Κίνδυνος Πτώσης

Κίνδυνος Πτώσης

«Κίνδυνος Πτώσης». Μου θύμισε το καταπληκτικό «Προσοχή Πτώση Βλάχων» που έβλεπες πάνω από την υπαίθρια αγορά χαλιών στην Αράχοβα και με έπιασε νευρικό γέλιο. Πόσο είχε αλλάξει η ζωή μου μέσα σε μια 10ετία. Από την Αράχοβα στο Υγεία. Είχε όμως όντως αλλάξει? Και στο βουνό έπεφτα. Και στο νοσοκομείο.

Το γυμναστήριο

Το γυμναστήριο

"Τα γυμναστήρια ξέρεις, δεν είναι για άτομα σαν εσένα. Θα σε κοιτάνε περίεργα. Τα γυμναστήρια είναι για αυτούς που είναι ήδη γυμνασμένοι".

Υπάρχουν και χειρότερα

Υπάρχουν και χειρότερα

Αγαπημένοι μου απαισιόδοξοι μπουρδολόγοι, σας έχω νέα. Ενοχλητικά νέα ίσως. Υπάρχουν και καλύτερα!

Info

Βασικά μου όπλα το χιούμορ, ο σαρκασμός, το πείσμα και το θάρρος.
Είμαι η ‘Ολγα, είμαι 47 ετών και πάσχω από πολλαπλή σκλήρυνση.
Και είμαι καλά.

Instagram Gallery